Τα νόμιμα όρια του διακεκομμένου ωραρίου και του διαλείμματος σε διάφορες κατηγορίες εργαζομένων.

Ώρες εργασίας θεωρούνται οι πραγματικές και σ’ αυτές δεν περιλαμβάνονται οι διακοπές ή τα διαλείμματα.

Εξαίρεση του παραπάνω κανόνα, σε ειδικές περιπτώσεις. π.χ. Οδηγών Τουριστικών Λεωφορείων κ.α (ΥΑ. 51266/1975, ΠΔ. 176/2006, Κανονισμός Ε.Ε. 561/2006)

Επίσης, οι εργαζόμενοι στο χώρο της κουζίνας έχουν υποχρεωτικό συνεχές άνευ διακοπής ωράριο (ΥΑ. 20714/1025/1976), ως και οι μερικώς απασχολούμενοι (άρθ. 2 παρ.7 Ν. 3846/2010), με εξαίρεση τους Οδηγούς , Συνοδούς Σχολικών Λεωφορείων και τους Καθηγητές σχολείων.

Η εφαρμογή διακεκομμένου ή μη ωραρίου εργασίας, στις περιπτώσεις που δεν προβλέπεται νομοθετικώς, εναπόκειται σε συμφωνία των μερών, άλλως στο διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη, το οποίο βεβαίως πρέπει να ασκείται εντός των ορίων του άρθρου 281 ΑΚ.

ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

ΠΔ. 88/1999 “Ελάχιστες προδιαγραφές για την οργάνωση του χρόνου εργασίας σε συμμόρφωση με την οδηγία 93/104/ΕΚ” ΦΕΚ 94/Α/13-5-1999

Άρθρο 3. Ημερήσια ανάπαυση. Για κάθε περίοδο 24 ωρών η ελάχιστη ανάπαυση δεν μπορεί να είναι κατώτερη από (δώδεκα) έντεκα (11) συνεχείς ώρες (Ν. 4093/2012 ΙΑ 14).

Η περίοδος των 24 ωρών αρχίζει την 00.01 και λήγει την 24.00 ώρα.

Άρθρο 4. Διαλείμματα. 1. Όταν ο χρόνος ημερήσιας εργασίας υπερβαίνει τις έξι ώρες, πρέπει να χορηγείται διάλειμμα τουλάχιστον 15 λεπτών, κατά τη διάρκεια του οποίου οι εργαζόμενοι δικαιούνται να απομακρυνθούν από τη θέση εργασίας τους. Τα διαλείμματα αυτά δεν πρέπει να χορηγούνται συνεχόμενα με την έναρξη ή τη λήξη της ημερήσιας εργασίας. (Απαιτείται Κείμενη νομοθεσία, Σ.Σ.Ε. ή σε επίπεδο επιχειρήσεως κατόπιν διαβούλευσης με τους εκπροσώπους των εργαζομένων Ν. 1264/1982, ΠΔ. 17/1996)

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Προσωπικό Καταστημάτων