Πρέπει να λαμβάνουν κανονική άδεια οι εποχικοί ξενοδοχοϋπάλληλοι;

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1 του ν.3302/2004 (ΦΕΚ Α΄ 267), η οποία τροποποίησε το άρθρο 2 παρ.1 του α.ν 539/1945 (ΦΕΚ. Α΄ 229), και την αριθμ. πρωτ.οικ. 3392/01-03-2005 εγκύκλιο του Υπουργού Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, κάθε μισθωτός ο οποίος συνδέεται με σύμβαση εξαρτημένης σχέσης εργασίας ορισμένου ή αορίστου χρόνου, δικαιούται να λάβει ετήσια άδεια με αποδοχές από την έναρξη της απασχόλησής του σε συγκεκριμένη υπόχρεη επιχείρηση.

Με τη διάταξη αυτή, του ν.3302/2004, ρυθμίστηκε κατά ενιαίο τρόπο το δικαίωμα ετήσιας άδειας με αποδοχές των μισθωτών, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που απασχολούνται σε εποχικά λειτουργούσες επιχειρήσεις με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, καθώς δεν υφίσταται πλέον ως προϋπόθεση για τη θεμελίωσή του, η συμπλήρωση βασικού χρόνου απασχόλησης στον ίδιο εργοδότη.

Νομικό έρεισμα για την έκδοση των ρυθμίσεων του άρθρου 1 του ν.3302/2004, αποτέλεσε η απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) ΕΚ C-173/99, BECTU, η οποία ερμήνευσε το άρθρο 7 της Οδηγίας 93/104/ΕΚ, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, και αφορούσε το δικαίωμα λήψης κανονικής άδειας με αποδοχές εργαζομένων που απασχολούνταν βάσει συμβάσεων μικρής διάρκειας (συχνά μικρότερης από δεκατρείς εβδομάδες στον ίδιο εργοδότη). Το δικαστήριο στην προκειμένη περίπτωση έκρινε ότι «…