Άδεια παρακολούθησης σχολικής επίδοσης τέκνου. Τι ισχύει με τις νέες εργασιακές διατάξεις

Οι εργαζόμενοι γονείς (φυσικοί, θετοί, ανάδοχοι, καθώς και οι τεκμαιρόμενες μητέρες (ΑΚ 1464) που αποκτούν τέκνο με τη διαδικασία της παρένθετης μητρότητας) έχουν δικαίωμα, να λάβουν άδεια για παρακολούθηση της σχολικής επίδοσης των παιδιών τους, μέχρι την ηλικία των δεκαοκτώ (18) ετών συμπληρωμένων, για κάθε παιδί που παρακολουθεί μαθήματα στοιχειώδους ή μέσης εκπαίδευσης συμπεριλαμβανομένου και του νηπιαγωγείου.

Το δικαίωμα αυτό επίσης έχουν οι γονείς τέκνου με ειδικές ανάγκες, ανεξαρτήτως της ηλικίας του, που φοιτά σε δομή ειδικής εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας ή είναι ενταγμένο και παρακολουθεί προγράμματα σε Κέντρα Διημέρευσης Ημερήσιας Φροντίδας ατόμων με ειδικές ανάγκες (ΚΔ-ΗΦ ΑμεΑ), Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης ατόμων με ειδικές ανάγκες (κδαπ ΑμεΑ) και ειδικά εκπαιδευτήρια.

Η άδεια μπορεί να χορηγείται για ορισμένες ώρες ή ολόκληρη ημέρα (ανάλογα με τις πραγματικές συνθήκες) και μέχρι τη συμπλήρωση τεσσάρων (4) ημερών συνολικά για κάθε παιδί, για κάθε ημερολογιακό έτος και είναι με αποδοχές.

Η άδεια χορηγείται έπειτα από κοινές, ως προς το περιεχόμενο, υπεύθυνες δηλώσεις των γονέων προς τον εργοδότη ή τους εργοδότες τους, για το ποιος γονέας εκ των δύο θα κάνει χρήση της άδειας ή, αν συμφωνούν να τη μοιραστούν, για τη γνωστοποίηση των συγκεκριμένων χρονικών διαστημάτων που θα κάνει χρήση τμήματος της άδειας ο καθένας τους.
Οι εργοδότες υποχρεούνται να παρέχουν στους εργαζόμενους, σχετικές βεβαιώσεις.
Την σχολική άδεια τη δικαιούνται οι εργαζόμενοι γονείς με πλήρη αλλά και με μερική απασχόληση.

Κατά το Υπουργείο Εργασίας, η σχολική άδεια μπορεί να χορηγείται και κατά την ημέρα του Αγιασμού, με την έναρξη της σχολικής χρονιάς, καθώς και κατά τις ημέρες των σχολικών εορτών, επειδή ο γονέας μπορεί να ενημερωθεί και τις ημέρες αυτές για θέματα λειτουργίας του σχολείου και για την επίδοση των παιδιών του.

Η άδεια για παρακολούθησης της σχολικής επίδοσης των παιδιών δεν υπόκειται σε περαιτέρω ειδικούς περιορισμούς οι οποίοι έρχονται σε αντίθεση με την επίτευξη του σκοπού για τον οποίο χορηγείται και έχει σαν βάση την καλή πίστη μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου, όπως και τα χρηστά και συναλλακτικά ήθη.

(Νομική βάση: άρθρο 9 του Ν. 1483/1984, άρθρο 4 της Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. 2008-2009, παρ. 5 του άρθρου 20 του Ν. 3896/2010, έγγρ. 42805/768/21-9-2017 υπουργ. εργασίας, Ν. 4808/2021 άρθ. 38)